De "IJsselzangers" verleggen hun grenzen.

 

Op enig moment werd het idee geopperd om met een deel van het mannenkoor "De IJsselzangers" een concert te geven in Frankrijk.

Het idee viel in goede aarde en, na een eerste telling van het aantal geïnteresseerden, werd de organisatie van dit bijzondere gebeuren in gang gezet.

Gedurende het weekend van 25 tot 29 augustus 2000 werd de 'pied à terre' van Nic. Visser in Lincel (ca 90 km ten oosten van Avignon) omgedoopt in -camping Nicolas Pecheur- en op zondag 27 augustus 2000 vond het evenement plaats in de kathedraal van Forcalquier.

De -association des amis de 1'orgue de Forcalquier- was er verguld mee.

Vergunningen werden aangevraagd, afspraken gemaakt, b. en w. gaven toestemming en plaatselijke vrienden en kennissen verleenden alle medewerking.

In wijde omgeving werden posters van het "Choeur d'Hommes Les IJsselzangers" opgehangen.

Vanaf vrijdagmiddag werd verzameld. Een aantal rechtstreeks per auto van uit Nederland, en anderen met caravan of tent als onderbreking van een reeds eerder ingezette vakantie, dan wel het begin daarvan.

De voorbereidingscommissie had uitstekend werk gedaan. Een welkomst-drankje, toewijzing van tent of caravan-plaatsen, verdeling van kamers, ja zelfs aan een zgn. "leuterplaats" voor de hommes was gedacht.

Conform eerder gemaakte afspraken werd de eerste avond gedineerd in een naburig restaurant in St. Michel de 1'Observatoir. Dat de als airco dienende ventilator de temperatuur niet beneden de 37 graden kreeg werd middels water en wijn (gescheiden geserveerd) en overige gerechten ruimschoots vergoed. De koffie ter afsluiting van deze eerste, voor velen toch wel vermoeiende dag, werd na een terugtocht te voet van drie kwartier (kennelijk naar franse begrippen slechts 20 minuten) geserveerd in de tuin van eerder genoemde 'camping'.

Na een relatief korte, al of niet verkwikkende nachtrust (temperatuur bleef boven de 30 graden) werd de zaterdag ingeluid met een stokbrood-ontbijt voor de caravans.

Vervolgens was erom 11.00 uur een repetitie gepland in de kathedraal (korte broek mocht wel, blote schouders niet!) met aansluitend om 13.15 uur een lunch op het terras van een naastgelegen restaurant.

Het om 19.00 uur begonnen barbecue-feest, opgeluisterd door een aantal 'paters en nonnen' die een koorknapen ballade- ten gehore brachten, zou tenslotte deze dag omzetten in een heerlijke belevenis.

Zondag werd vroeg ontbeten, want binnen het kader van de afspraken (voor wat, hoort wat) "moest" ook 's-morgens de Heilige mis met enkele liederen worden opgeluisterd.

Na afloop van deze dienst werd geluncht op camping Nicolas Pecheur en kon ter vermindering van de oplopende spanning naar het moment suprème nog een verkoelende duik in het zwembad genomen worden.

Strikt om 15.30 uur werd weer afgereisd naar Forcalquier, zodat om 16.00 uur nog een generale repetitie gehouden kon worden.

Deze keer wel in smoking, zij het dat de jasjes nog even her en der op een bank of stoel met nummer gelegd mochten worden. Het risico van verwisselde jasjes liet dan ook niet lang op zich wachten, maar werd ter elfder ure toch nog opgelost.

Naarmate de tijd verstreek, liep de kathedraal vol en de spanning op. Immers net zo min als de posters hun uitwerking misten op de oproep om te komen luisteren, zo troffen de opmerkingen van Everhard, zoals: "alleen maar mooi" en "luister naar elkaar", hun doel.

Om precies 17.30 uur verwelkomde Nic. Visser alle aanwezigen, zowel in het Nederlands als in het Frans, en sprak na een woord van dank aan allen die meegewerkt hadden om tot dit evenement te komen, de wens uit voor een geslaagd concert.

Na een voorafgaand orgelspel van Everhard werd geopend met het stuk: "Glory tot the King of Kings" van Denman Thompson.

Vervolgens werden de overige stukken van het programma uitgevoerd en elk voor zich beloond met applaus.

Na het ten gehore brengen van de spiritual "Jacobs Ladder" als slotstuk brak een staande ovatie los van een enthousiast publiek dat van het geheel zichtbaar genoten had.

Er bleek een evenement van allure te hebben plaats gevonden.

De dirigent niet zonder z'n koor, het koor niet zonder z'n dirigent, maar met elkaar een concert gemaakt tot eer van God.

Een concert, zodanig, dat ons de vraag rest wat ons gelukkiger kan maken dan dat onze dames bijzonder trots waren ons te zien en te horen in die kathedraal van Forcalquier in Frankrijk. Opgelucht, een klein beetje trots en met gevoelens van dankbaarheid keerden we terug naar "Nicolas Pecheur", alwaar een barbecue met daarbij een gezongen "Bedankt Nico Visser" (melodie : "Op de grote stille heide") deze dag voor ons tot een onvergetelijke maakte.

De volgende dag, de laatste van een geweldig weekend, begon weer met een stokbrood-ontbijt. Voor velen onder ons die zonder koffie niet wakker willen of kunnen worden, bleek er elke dag een vroege vogel die hierop inspeelde en tijdig een aantal kannen vulde met dit verkwikkende vocht.

Anderen weerstonden de striemende kou van de verplichte douche en trokken daarna hun baantjes in het zwembad.

Ook voor deze dag bleek een programma te zijn samengesteld, dat in posterformaat aan de binnenkant van de garagedeur te lezen was. Om 09.00 uur ging het leeuwendeel van het gezelschap naar Forcalquier (een enkeling moest helaas die dag weer de terugreis aanvaarden) alwaar onder leiding van mevrouw Ellen Mouchet een rondleiding gegeven werd door Oud-Forcalquier. Het om 10.30 uur geplande marktbezoek werd anderhalf uur later, maar gelet het daaraan voorafgaande bezoek aan een likeur-proeverij kon een ieder zich daarmee verenigen. Geluncht werd weer op de 'camping' en na een middagpauze, waarin woorden van dank en presentjes elkaar afwisselden, maakten we ons op voor het laatste diner.

't Was even slikken dat het betreffende restaurant de afspraak vergeten had. De kok zat op 't terras en genoot van een ogenschijnlijk rustige dag. Spoorslags kwam hier verandering in want onze chef d'équipe Nicolas friste het geheugen op. Met vereende krachten werden tafels en stoelen gerangschikt en kon genoten worden van een uitstekend 4-gangen diner.

Al met al een weekend, om nooit, nooit meer te vergeten.

 

Hans van Nieuwkerk.